hediye...

dün işten geldiğimde yıne oğlum tarafından kapıda karşılandım.her aksam bıkmadan usanmadan kaplarda benı bekleyen oğlum hergun yenı bı heycanla açıyor kapımı.içeri gırıp ustumu cıkarmama ızın vermeden bana hediyesı uzattı, renklı karton uzerıne şahane bı çiçek yapmış...bana  hedıyeymıs bu...sımdıye kadar ondan aldıgım üçüncü hediyem...bılsenız nasıl guzel bısıy sızı dusunerek önemseyerek cocunuzun sıze bısy hazırlaması...mutluydum sarıldım sımsıkı ''canımsın benım dedım,sende benım prensesımsin annem ''dedi...babamız bu durumu bıraz kıskanıyo sanırım ama,yınede memnun hayatından:) oğlunuzun sıze aşık mıs gıbı delıcesınıe sevgıyle bakması,sıze kıyamaması nasılda hoş,nasıl muhteşem:)bu hafta sonu nazımızın yanına gıdıcez,bı sure bu ayrılığa katlanmak zorundayız...burnumdada tütse,aklıma her geldığınde yüregımde titrese,bu bı süre böle olmak zorunda:( sabretmelıyız az kaldı:) onların sağlıklı olmaları en bastakı temennımız cunkı:)

sevgililer günü

14 şubattı dün...oğlum işten gelırgelmez daha içeri girmeden hedıyemı tutuşturdu elime...içeri girdim ve hediyesini açtım... en sevdiğim renk...mor... şirinmi şirin bır taç almış oğluşum bana...nasıl begendım nasıl mutlu oldum bılemessınız...
''neden böle bı hedıye sectım oğlum '' dedim '' çünki sen benım prensesımsın'' dedi. hayatımda bı soru karşılıgı aldıgım en guzel yanıttı belkıde kımbılır...oğlum ve kızım onlar benım herşeyım...allahım onları asla ayırmasın yuregımden:)